وقتی رابطه تمام می شود...بزرگترین درد آدمی این ست که درگیر می شود...آیا آن طرف هم در تمام این روزها،ماه ها، سال ها به آن روزهای خوب فکر می کند...؟آیا او هم در حجم وسیع خاطرات غرق می شود...؟آیا او هم آهنگ های همیشگی را گوش می دهد یا نه دیگر طبع ش تغییر کرده...؟آیا او هم شماره تلفن مرا از حفظ است یا نه...؟آیا هنوز هم فلان جا که میرود یاد من می افتد...؟آیا او هم بایگانی عکس های قدیمی دارد یا که نه.؟آیا آیا آیا آیا آیا...این سوالات است که مثل خوره روح آدمی را می جود...و بعد آدمی دیگر آدم سابق نمی شود...آدم سابق نمی شود...
پویان اوحدی
برچسب:
نویسنده: مهراد صمیمی